ΟΛΑ..... ΤΩΡΑ.. ΑΡΧΙΖΟΥΝ...

ΟΛΑ..... ΤΩΡΑ.. ΑΡΧΙΖΟΥΝ...
Δημήτρης Π. Κεφάλας

Εύα

Αρθρογράφος

ΟΛΑ..... ΤΩΡΑ.. ΑΡΧΙΖΟΥΝ...

Χειμώνας, οι τελευταίες μέρες του χρόνου ,όλοι ετοιμάζονται να γιορτάσουν την αλλαγή του. Σε ένα τέτοιο ρεβεγιόν λοιπόν θα γίνει η πρώτη γνωριμία .Κόσμος πολύς, η αίθουσα γεμάτη, η ώρα 23 και 17, λιγο πριν αλλάξει η χρονιά, ο Andrew είναι ήδη εκεί, μόνος, αλλά με παρέα φίλων, αντροπαρέα ,συζητούν για διάφορα,σαν άντρες και κοιτούν τις γυναικείες παρουσίες, εκθαμβωτικές, άλλωστε η μέρα τέτοια, η αίθουσα γεμάτη ποτά φαγητό, μουσική και όλοι περιμένουν την αλλαγή. Ώρα 23 και 30, ανοίγει η πόρτα, ακόμη μια προυσία στο χώρο. Η Simon, περπατά με εναν αέρα γυναίκας μέσα στο κόκκινο φόρεμά της, οι ώμοι έξω, φίνο ύφασμα ακριβό ραμμένο στο χέρι, τα μαλλιά της μάυρα πιασμένα πάνω αριστοκρατικά μακριά σκουλαρίκια χαιδέυουν το δέρμα της, μόνη, δίχως συνοδό.

young beautiful couple dancing with passion

Επικύνδινο αυτό πολύ, αλλά είναι απο τις γυναίκες που δεν τις ακουμπάς, μόνο βλέπεις. Όπως είναι φυσικό, οι άντρες επιθυμούν να τη πλησιάσουν, κάποιοι ήδη το κάνουν με ευγενικό τρόπο πάντα δεν αφήνει και η ίδια άλλωστε κάτι διαφορετικό που θα περάσει τα όρια. Λίγα λεπτά τα τελευταία δέκα πριν να αλλάξει το έτος, εκείνος την έχει δει με το που μπήκε στο χώρο, μαγεμένος απο εκείνη, ακούει μηχανικά τους φίλους της παρέας, τα μάτια του μόνο πάνω της, βλέπει πως τη φλε ρτάρουν, σμίγει τα φρύδια απο θυμό ,τους θέλει όλους μακριά της, δε χάνει χρόνο. Μαζί με ένα ποτήρι σαμπάνιας για 'κείνη, μόνο για εκείνη. Καθώς η Simon μιλά και γελά με τους ''ανταγωνιστές'' του, τον κοιτά που έρχεται κατά μέρος της, τον κοιτά στα μάτια, νοιώθει χτύπους δυνατούς, δε γελά αλλά το ύφος της αλλάζει, έρχεται αυτός που θα της αλλάξει όλη τη ζωή, σε όλα. Τα φώτα χαμηλώνουν, όλοι κοιτούν το ρολόι, αντίστροφη μέτρηση, σε 10 ,9 ,8 .....3 ,2, 1..... τα φώτα, μουσικές χαρά, χαμόγελα αγκαλιές και ευχές. Εκείνος μπροστάτης πλέον, εκείνη τόση ώρα μόνο εκείνον κοιτά, τίποτε άλλο. Ο χρόνος αν και άλλαξε, γι αυτούς σταμάτησε. Κοιτάζονται, ενα χειροφίλημα σπάει τη σιωπή μαζί με τη φωνή του καθώς τη κοιτά, λέγοντας ''Επιτρέψτε μου να σας πω, πώς η προηγούμενη χρονιά στα τελευταία της λεπτά μου χάρησε οτι πιο όμορφο εχω δεί, σας ευχαριστώ, σίγουρα λοιπόν θα είναι η καλύτερη χρονιά''. Χαμογελά ευγενικά κολακευμένη και γοητευμένη απο εκείνον λέγοντας ''Εαν ήξερα πως θα σας έβρησκα θα ερχόμουν νωρίτερα, ποτέ δεν είναι αργά όμως, το όνομά μου Simon''. Τα πρώτα λεπτά ήδη έχουν γραφτεί , με ματιές, χαμόγελα, οι δυό τους πια μιάς και κατάλαβαν οι "μνηστήρες'' την επιλογή της. Μιλούν για διάφορα θέματα, γελούν, κάνουν αστεία, αλλά όταν έρχεται η ώρα της σιωπής, φλόγες στα μάτια τους.. ένα τραγούδι έχει ήδη ξεκινήσει.. και αυτό η αφορμή να τη ζητήσει σε χορό... Lady in Red..... τη κρατά απαλά απο τη μέση, εκείνη αφήνει τα χέρια της στους ώμους του. Τα κορμιά τους ακουμπούν το ένα το άλλο. Ένα ζευγάρι που το κοιτούν όλοι, σαν να είναι ζευγάρι, αλλά όχι...... ακόμη! Κοιτάζονται στα μάτια, όσο τα βήματά τους ακολουθούν στο ρυθμό, λίγο πριν να τελειώσει το τραγούδι, σκύβει στ΄ αφτί της ψυθιρίζοντας ..'' Ένα ακόμη θα συμπλήρωνα στο τίτλο του τραγουδιού,...My lady ..'' Εκείνη χαμογελά και τον κοιτά, δε μιλά. Του ζητά να την περιμένει λίγο καθώς πρέπει να πάει στο μπάνιο να φρεσκαριστεί και θα επανέλθει. Ευκαιρία για εκείνον να δώσει εντολή στους υπαλλήλους του ξενοδοχείου, μιάς και εκεί γίνεται η δεξίωση για το ρεβεγιόν, να ετοιμάσουν ένα δωμάτιο ,σουίτα, με σαμπάνια ακριβή φαγητό για δυό και απαραίτητα κεριά και ροδοπέταλλα παντού .. όπως και να έχει παντού κόκκινα τριαντάφυλλα. Την βλέπει, έρχεται, ''Θεέ μου ...τι οπτασία, δε μοιάζει με καμιά.. MASTERPIECE..! ''Ζητά συγνώμη που άργησε, αφορμή για την κουβέντα του'' Εγώ συγνώμη που άργησα να σε γνωρίσω, αλλά τώρα είσαι εδώ μπροστά μου και σε ευχαριστώ. '' Ανοίγουν τις καρδιές τους για τις ζωές τους, σε όλους τους τομείς, όλα στη ζωη άλλωστε και όσο γινεται αυτό, διαπιστώνουν πώς έχουν τόσα μα τόσα κοινά σαν παράλληλες ζωές που ήρθε η ώρα να ενωθούν, σα να το 'θελε η μοίρα, όσο συζητούσαν όλο και πιό πολύ αυτό το συναίσθημα, λες και γνωρίζονται σε όλες τους τις ζωές. Σιωπή, η ώρα της ήρθε και μαζί με αυτή, τολμά να της πεί πως εχει ετοιμάσει δείπνο για τους δυό τους, εάν λοιπόν και εκείνη το ήθελε θα τον βρεί στη σουίτα του τελευταίου ορόφου. Της έδινε επιλογή, το ρίσκαρε δεν ήξερε, ούτε και ξέρει αν θα έρθει, της ζητά να μη του απαντήσει, τη χαιρετά με ένα χειροφίλημα όσο τη κοιτά στα μάτια και 'πέρνει' την εικόνα της μαζί του, ίσως να μη τη ξαναδεί ποτέ. Η καρδιά χτυπά σα τρελή, όσο απομακρύνεται από κοντά της σπάει, σα να φέυγει από το κορμί του. Μπαίνει στο ασανσέρ, ξεκινά,ανεβαίνει ορόφους και η εικόνα της μαζί του. Στους καθρέφτες του ασανσέρ στο μυαλό του, στη καρδιά του. Ανοίγει η πόρτα, πηγαίνει προς τη σουίτα, ειναι ήδη μέσα, κλείνει πόρτα. Βάζει 'ενα ποτό και κοιτά τη θέα, όλα στη θέση τους όπως τα παρήγγειλε, φαγητό, σαμπάνια, τριαντάφυλλα. ΌΛΑ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΤΗ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ. Η πόρτα χτυπά........, γυρίζει το κεφάλι του μιάς και ήταν στη τεράστια τζαμαρία και κοιτούσε τη θέα ανάβοντας ένα τσιγάρο, τρέμοντας όσο περνούσε η ώρα, μέσα σε ασφηκτική σιωπή. Βήματα αργά προς τη πόρτα, ανοίγει αργά και .....ΝΑ ΤΗ ... ήρθε ..στη ζωή του πλέον. Σαν τζέντλεμαν την υποδέχεται με χειροφιλήμα και τη κοιτά. Το δωμάτιο αμέσως έλαμψε με χρώματα όχι όπως πριν, στο γκρίζο, όχι πιά γκρίζο. Κάθονται αντίκρυ, με το φως των κεριών μόνο, παντού κεριά, απ΄έξω η φωτισμένη πόλη από τη γιορτή του χρόνου ακόμη γλεντά. Της γεμίζει το ποτήρι με τη σαμπάνια και βάζει και στο δικό του, πρόποση, ''Στη ζωή, λοιπόν, σε αυτή να ευχηθούμε μαζί με ένα ευχαριστώ'' ...πίνουν και κοιτάζονται. Μα τι έχει μείνει πιά που δεν έχουν πεί. Τα μάτια τα λένε όλα .... Τώρα είναι η στιγμή που θα γράψουν τη πιό όμορφη ιστορία έρωτα και αγάπης. Αφήνουν τα ποτήρια τους, βάζει μουσική, κάτι απαλό αργό αλλά όμορφο τώρα όλα είναι όπως πρέπει. Τη ζητά να χορέψουν και εκείνη φυσικά είναι στά χέρια του ξανά, χορέυοντας αυτή τη φορά μόνοι τους με θέα όλη τη πόλη. Κοιτάζονται, με βλέμμα πιό δυνατό και από ορμή λάβας. Ξέρουν, νοιώθουν, θέλουν, τρέμουν, φωνάζουν οι αισθήσεις τους ,.............και ναι πλησιάζει τα χείλη της ,ακουμπά ίσα ίσα. Τα χείλη εννώνουν σε ένα φιλί όλο πάθος και έρωτα. Τα χέρια του τη κρατούν σφιχτά. Τα δικά της τον τυλίγουν στο λαιμό, στιγμή που οι καρδιές σπάνε το κορμί τρέμει απο πόθο ατελέιωτο.΄ Τη χαιδέυει απαλά στο πρόσωπο,στα χείλη, το άλλο χέρι στη μέση της, η ατμόσφαιρα γεμάτη έρωτα, πάθος έτοιμο να εκραγεί. Της κατεβάζει αργά το φερμουάρ όσο της φιλά το λαιμό, μυρίζει το άρωμά της, τα μαλλιά της, το λευκό της δέρμα, ρίγη, ανατριχίλα που διαπερνά τα σωθικά τους. Το φόρεμα πέφτει καθώς και εκείνη λύνει τη γραβάτα του, ξεκουμπώνει το λευκό του πουκάμισο, αργά και ξανά τα χείλη τους ενωμένα. Στο πάτωμα όσα φορούσαν, γυμνοί σχεδόν, ένα σώμα όμως, ο ένας καίει τον άλλον και οι δυό μαζί ...ένα. Την πέρνει στα χέρια του, και την αφήνει στο σκαλιστό κρεβάτι μέσα στα ροδοπέταλα, κόκκινα πάνω σε μάυρα σεντόνια, ένα γυναίκειο κορμί επάνω τους και τη κοιτά. Ξαπλώνει δίπλα της, χαιδέυοντας την στα μαλλιά, ανεβαίνει πάνω της τη φιλά και κατεβαίνει απο το αφτί, στο λαιμό αργά, τεντώνει το κορμί, μιλά.. ''σε θέλω'' .. λέει, και αυτό ουρλιάζει σε κάθε κίνηση του σιωπηλά ουρλιάζει μέσα απο ανάσες, ματιές, αγγίγματα, φιλιά. Είναι στα ακροδάχτυλα της, τη κοιτά, όσο τα φιλά και ανεβαίνει όλο και πιό αργά λάγνα, γάμπα, μοιρούς, στα πλάγια απο τη μέση, πάνω από τον αφαλό ,κοιλιά, στήθος .... και πάλι από εκεί που ξεκίνησε. Είναι επάνω της, τη κρατά από τα χέρια, ανάμεσα στα πόδια της, κοιτάζονται, η στιγμή που λαχταρούσαν όλη τη ζωή τους απλά τώρα ήρθε η ώρα να το ζήσουν. Τα δάχτυλα τους ενωμένα, μαζί, ένα έχουν γίνει καθώς την ίδια στιγμή, μπαίνει, μέσα της αργά κοιτώντας την στα μάτια, ένα δάκρυ κυλά, το σκουπίζει με τα χείλη του, συνεχίζοντας να της κανει έρωτα παθιασμένα αργό, ακούγοντας μόνο τους χτύπους της καρδιάς τους να φωνάζει, ''σε θέλω, μείνε στη ζωή μου και δώσε της ζωή''. Δάκρυ, να λυτρώσει τη ψυχή, δάκρυ να σφραγίσει την αγάπη, που διψά να βγεί, να πάρει αέρα, δάκρυ για όλα τα χρόνια που έχασαν, δάκρυ για όλα τα χρόνια που θα τους βρούν μαζί πιά....  ΈΝΑ σώμα μια καρδιά, μια ψυχή, μια ΖΩΗ !

EvE


Εκτύπωση