Τραμπικός-Χάρι-Πότερ

Τραμπικός-Χάρι-Πότερ
Efi Gastali

Θανάσης Χειμωνάς,

Αρθρογράφος & συγγραφέας

Την ηθοποιό Τζίνα Καράνο τη γνωρίζετε; Εγώ, να πω την αμαρτία μου, όχι. Έπαιζε λέει πρωταγωνιστικό ρόλο στη σειρά The Mandatorian η οποία αποτελεί spin off του Πολέμου των Άστρων. Τέτοια πράγματα εγώ δεν βλέπω. Δεν είμαι πια- δυστυχώς- 13 ετών. Anyway, πριν λιγες μέρες πληροφορήθηκα πως η κυρία Καράνο, η οποία είναι τέρμα τραμπική και φανατική οπαδός του κόμματος των Ρεπουμπλικάνων, απολύθηκε από την εταιρία του Ντίσνεϊ που είναι παραγωγός της εν λόγω σειράς λόγω απαξιωτικών σχολιών σχετικά με το Ολοκαύρωμα στα σόσιαλ μίντια. Ώπα! είπα. Τραμπική ρεπουμπλικάνα, έγραψε στα ΣΜ για το Ολοκαύτωμα και την έδιωξαν. Ποιος ξέρει τι αίσχη θα κατέβασε η κεφάλα της. Μήπως ήταν αρνήτρια; Ίσως πάλι να έγραψε κάποιο κακόγουστο αστείο από αυτά που, όσο large και αν είσαι, δεν μπορείς να ανεχτείς όταν μιλάμε για την οργανωμένη δολοφονία 6.000.000 Εβραίων από τους Ναζί.

deportierte juden 100768x432

Το' ψαξα λοιπόν που λέτε και ανακάλυψα πως η Καράνο έγραψε στο TikTok αυτό:  «Οι εβραίοι ξυλοκοπήθηκαν στους δρόμους, όχι από ναζί στρατιώτες αλλά από τους γείτονές τους… ακόμα και από παιδιά. Επειδή η Ιστορία δέχεται αναθεωρήσεις, πολλοί άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται σήμερα ότι προτού φτάσουμε στο σημείο οι ναζί στρατιώτες να συγκεντρώνουν με ευκολία χιλιάδες εβραίους, η κυβέρνηση προηγουμένως είχε κάνει τους ίδιους τους γείτονες να τους μισούν, απλά και μόνο επειδή είναι εβραίοι. Πώς διαφέρει αυτό από το να μισείς κάποιον για τις πολιτικές του πεποιθήσεις;».

Μάλιστα, η Καράνο συνοδεύει το κείμενό της αυτό με μια “σκληρή” φωτογραφία από το πογκρόμ εναντίον των Εβραίων στο Λβιβ της Ουκρανίας (εκείνη την εποχή ανήκε στην Πολωνία) το 1941 τότε που χιλιάδες Εβραίοι βασανίστηκαν, εκτελέστηκαν ή και λιντσαρίστηκαν από τον όχλο.

Προφανώς οι παρομοίωση των Εβραίων του Β' Παγκοσμίου Πολέμου με τους Ρεπουμπλικάνους της εποχής του Ντόναλντ Τραμπ είναι για γέλια. Από κει και πέρα όμως; Αρκεί αυτό για να απολυθεί κάποιος και μάλιστα ουσιαστικά να χαρακτηριστεί, να στιγματιστεί ως αντισημίτης; Γιατί η Καράνο ουδέποτε αμφισβήτησε ή υποβάθμισε το Ολοκαύτωμα. Αντίθετα, το περιέγραψε με τα πιο γλαφυρά χρώματα, στηλιτεύοντας την κτηνωδία του με την βοήθεια και μιας χαρακτηριστικής αποτρόπαιας εικόνας. Το αν η ίδια αποφάσισε για να δώσει έμφαση να παρομοιάσει αυτό που (η ίδια μέσα στο μικρό της το μυαλό) περνάει ως ρεπουμπλικάνα με την κόλαση εκείνων των ανθρώπων αποτελεί δικό της πρόβλημα το οποίο θα πρέπει κάποια στιγμή να κοιτάξει. Το θέμα είναι πως η Καράνο δεν είναι σε καμία περίπτωση αντισημίτρια, δεν είναι αρνήτρια του Ολοκαυτώματος αλλά, πιθανότατα, ακριβώς το αντίθετο.

Εδώ θα πείτε “Εντάξει, δε χάλασε κι ο κόσμος για μια ακροδεξιά ψεκασμένη ηθοποιό που έπαιζε σε σειρές της πυρκαγιάς. Δεν θα λείψει από κανέναν. Κι όμως... Πέρα από το γεγονός ότι η ελευθερία της άποψης (πάντα φυσικά μέσα σε κάποια λογικά πλαίσια) είναι ένα αγαθό που πρέπει να απολαμβάνουν οι πάντες και όχι μόνο αυτοί με τους οποίους τυχαίνει να συμφωνούμε, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως στην θέση της Καράνο έχουν βρεθεί άπειροι ταλαντούχοι αλλά και προοδευτικοί δημιουργοί. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η συγγραφέας του Χάρι Πότερ JK Rowling. Μια δυναμική ακτιβίστρια με πλούσιο φιλανθρωπικό έργο που έχει ουκ ολίγες φορές πάρει γενναίες θέσεις προασπίζοντας εμπράκτως ανθρώπινα δικαώματα και πανανθρώπινες αξίες η οποία “σταυρώθηκε” επειδή χλεύασε την αδιανόητη φαιδρότητα να αποκαλούνται οι γυναίκες “άτομα με εμμηνόρροια” στο όνομα ενός δήθεν σεβασμού στους τρανσέξουαλ. Πολλοί εκδοτικοί οίκοι του Εξωτερικού διέκοψαν τη συνεργασία τους μαζί της, σχεδόν σύσσωμο το καστ των ταινιών του Χάρι Πότερ (μιλάμε για άτομα που χωρίς τη Rowiling δεν θα τα ήξερε ούτε η μάνα τους) την αποδοκίμασαν δημοσίως ενώ η ίδια αναγκάστηκε να επιστρέψει βραβεία που της είχαν απονεμηθεί αλλά και να δημοσιεύσει μια απολογία (σε ποιον;) 3.600 λέξεων προσπαθώντας να αποδείξει πως δεν είναι, τρανσφοβικός, ελέφαντας.

 Η παράνοια αυτή δεν περιορίζεται μόνο σε άτομα αλλά έχει επεκταθεί και στην ίδια την τέχνη γενικότερα. Το αριστούργημα του Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ “Όσα παίρνει ο άνεμος” χαρακτηρίστηκε ρατσιστικό και αποσύρθηκε για ένα διάστημα από την πλατφόρμα ΗΒΟ παρά το γεγονός πως ήταν η πρώτη ταινία που χάρισε  Όσκαρ σε μαύρη ηθοποιό και πιο συγκεκριμένα αυτό του Β' Γυναικείου ρόλου στην Χάτι Μακ Ντάνιελ για τον ρόλο της τσαούσας γκουβερνάντας Μάμι. Αντίστοιχη μοίρα είχαν και διάσημες ταινίες, ξανά του Ντίσνεϊ (θα τρίζουν τα κόκαλα του Γουόλτ στο ψυγείο του με αυτά που γίνονται) όπως ο Ντάμπο και ο Πίτερ Παν επειδή κάπου αναφέρεται η λέξη “ερυθρόδερμοι” ή κάπου αλλού εμφανίζονται κάτι μαύροι που τραγουδάνε πως τους αρέσει να τεμπελιάζουν (σε ποιον δεν αρέσει δηλαδή;). Προς τα παρόν, θύμα αυτής της “προοδευτικής” λογοκρισίας πέφτει κυρίως ο κινηματογράφος. Σύντομα θα ακολουθήσει η λογοτεχνία, η μουσική...

Καμία από τις παραπάνω υστερικές αντιδράσεις στο όνομα μιας so called πολιτικής ορθότητας δεν θα πείσει έναν αρνητή του Ολοκαυτώματος πως το Ολοκαύτωμα όντως συνέβη. Καμία ακραία λογοκριτική στοχοποίηση δεν θα ανακόψει την πορεία μιας σφαίρας προς το κορμί του επόμενου Τζορτζ Φλόιντ. Γιατί η απάντηση στον φασισμό δε γίνεται να είναι μια άλλη μορφή φασισμού.


Εκτύπωση