Ελίτ και πλέμπα 200 χρόνια μετά.

Ελίτ και πλέμπα 200 χρόνια μετά.
Efi Gastali

Θανάσης Χειμωνάς,

Αρθρογράφος & συγγραφέας

Ελίτ και πλέμπα 200 χρόνια μετά.

Τα γιορτάσαμε λοιπόν τα 200 χρόνια της Επανάστασης. Σίγουρα όχι με το glamour που ονειρευόταν η Γιάννα Δασκαλάκη- Αγγελοπούλου, αλλά, έναn Κάρολο κουτσά-στραβά καταφέραμε να τον ξεκουνήσουμε και να τον φέρουμε στα μέρη μας. Τόσα οικογενειακά τραβάει ο άνθρωπος στα γεράματα. Καλό θα του έκανε όλη αυτή η περιπέτεια με τους Nοτιοευρωπαίους ιθαγενείς.

Χωρίς αμφιβολία πάντως το εορταστικό αυτό διήμερο ξεπέρασε σε γελοιότητα αλλά και σουρεαλισμό κάθε προηγούμενη εθνική επέτειο. Άφησε πίσω του ακόμα και την διαβόητη “Παρέλαση του Λαού” (έτσι τη λέγανε, θυμάστε;) της 28ης Οκτωβρίου 2011, όταν ένας εξαγριωμένος όχλος μετέπειτα κυβερνώντων, διορισθέντων και νεοναζί είχε πλακώσει στα φάσκελα (και παρολίγο στις μάπες) τους επισήμους, ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν και ο τότε ΠτΔ, Κάρολος Παπούλιας. Τότε είχαμε πιστέψει πως είχαμε πιάσει οριστικά πάτο. Λάθος μας. Υπήρχε και παρακάτω.

Το 48ωρο 24- 25 Μαρτίου 2021 είδαμε ένα τρελό παρεάκι ημεδαπών επισήμων πλάι σε δυο- τρεις ξένους βλαχοδήμαρχους να σουλατσάρουν στην άδεια Αθήνα και να χλαπακιάζουν ψαγμένα φαγητά σαν να μην υπάρχει αύριο στο όνομα μιας επανάστασης. Το ένα βράδυ ο ένας πάνω στον άλλο σε κλειστό χώρο, την επομένη με μάσκες και αποστάσεις στο Σύνταγμα. “Μένουμε Ασφαλείς” μην το ξεχνάμε.

style blonde woman jacket with greek flag yellow

 Την ίδια στιγμή ο φοβιτσιάρης και κακομοίρης νεοέλληνας, κλειδαμπαρωμένος στο σπίτι του, κρέμαγε με περηφάνια την φθηνή ελληνική σημαία που αγόρασε από το ίντερνετ (μια και δεν του επιτρέπεται να πάει live σε μαγαζί) και έγραφε κάτω από τη χαζόφατσά του -στα σόσιαλ μίντια- πως η ελευθερία θέλει αρετήν και τόλμην, θεωρώντας  πως έτσι τιμά  τους ήρωες του '21 που αγωνίστηκαν ώστε να μπορεί σήμερα ο ίδιος να είναι ελεύθερος ως τις εννιά το βράδυ και μέχρι δύο χιλιόμετρα από το σπίτι του (εκτός αν έχει να πάει κομμωτήριο).

Την επομένη, γκουρμεδιάρηδες και πλεμπαίοι έγιναν ένα. Νοερά βέβαια γιατί οι πρώτοι, όπως γράψαμε και παραπάνω, στήθηκαν πρώτο τραπέζι πίστα στο Σύνταγμα τη στιγμή που οι δεύτεροι απλώς στήθηκαν μπροστά στις (τελευταίας τεχνολογίας η αλήθεια είναι) τηλεοράσεις τους. Και οι μεν και οι δε ωστόσο παρακολούθησαν με συγκίνηση και δέος τα σούπερ-ντούπερ μαχητικά αεροπλάνα Ραφάλ να οργώνουν τον αττικό ουρανό.

Τα Ραφάλ για τα οποία οι πρώτοι (εκτός των ξένων) ξόδεψαν τα δισεκατομμύρια των δεύτερων για να τα αγοράσουν ώστε να τα τρίψουν στη μούρη των Τουρκαλάδων. Παράλληλα και πέρα από τους πανηγυρισμούς για την κορυφαία επέτειο της σύγχρονης ανθρώπινης ιστορίας, τα ΜΜΕ δεν έπαψαν ούτε λεπτό να κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου: “Στο κόκκινο η Αττική, εκτοξεύτηκαν οι τιμές στα λύματα, θερίζει η μετάλλαξη της Ζιμπάμπουε”. Και άρα “Stay the fuck home”.

Στα νοσοκομεία υπάρχει πλέον λίστα αναμονής για να μπεις στη ΜΕΘ. Γιατί ΜΕΘ καπούτ. Φινίτο. Βλέπετε η ελληνική κυβέρνηση δεν είχε λεφτά να φτιάξει άλλες. Έπρεπε πρώτα να αγοράσει όπλα.

 Μια μικροσκοπική ελίτ (ένα είδος βασιλικής οικογένειας και αυλικών) ζει μέσα στη χλίδα, κάνει ό,τι γουστάρει και παραβιάζει επιδεικτικά όλα αυτά τα παρανοϊκά και αναποτελεσματικά μέτρα που η ίδια έχει επιβάλει στους, εξαθλιωμένους, υπηκόους της. Με τους τελευταίους να έχουν αποδεχτεί τη μοίρα τους, να μαραζώνουν οικειoθελώς στα λευκά covid- free κελιά τους και να θέτουν ως μοναδικό πλέον στόχο της ύπαρξής τους, το να μην πεθάνουν από κορωνοϊό.


Εκτύπωση