Who is Who - Ορέστης Λάσκος

Who is Who - Ορέστης Λάσκος

Ορέστης Λάσκος. Ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης. Ένας εξαίρετος άνθρωπος ,καλλιεργημένος ο οποίος μας έδωσε μερικές από της πολύ όμορφες ταινίες του αγαπημένου μας Ελληνικού Κινηματογράφου. «Τύφλα Νά χει ο Μάρλον Μπράντο», «Μικροί και Μεγάλοι εν Δράσει», «Φουσκοθαλασσιές», «Ο Γεροντοκόρος»,«Διακοπές στην Κύπρο μας» και πολλές άλλες ακόμα.

Γεννημένος το 1907 στην Ελευσίνα ήταν παιδί στρατιωτικής οικογένειας και ο αδελφός του ήταν αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού ο οποίος και υπήρξε ήρωας του β' παγκόσμιου πολέμου.

Φοίτησε αρχικά στην ιατρική σχολή αλλά γρήγορα εγκατέλειψε την σχολή για να μεταπηδήσει στην στρατιωτική σχολή Ευελπίδων η οποία ούτε και αυτή τον γοήτευσε και έτσι αφιερώθηκε στην μεγάλη του αγάπη, την ποίηση.

Εμφανίστηκε για πρώτη φορά σαν ηθοποιός, στην ταινία «Έρωτας και Κύματα» το 1928. Το 1929 έγραψε το σενάριο για τρείς ταινίες της Dag Film, που σημείωσαν μεγάλη εμπορική επιτυχία, ενώ στις αρχές του 1930 εντάσσεται στο δυναμικό της νεοϊδρυθείσας Ολύμπια Φιλμ του Παναγιώτη Δαδήρα.

 

Βεβαίως να πούμε ότι ο Ορέστης Λάσκος ήταν και ο πρώτος που έφερε το Βαριετέ στην Ελλάδα. Ξεκίνησε στο Αλκαζάρ στον σταθμό Λαρίσης με την Ονομασία Το βαριετέ Λάσκου.. Τι ήταν το βαριετέ.. Ήταν μια επιθεώρηση με χωρίς φινάλε, με περισσότερα τραγούδια, χορό και ο κονφερασιέ ο οποίος άρχιζε στην αρχή και τελείωνε στο τέλος. Να πούμε ότι το Βαριετέ ξεκίνησε κατοχικό (Μες στην κατοχή δηλαδή) και μετά προχώρησε και για εκείνη την μαύρη περίοδο της Ελλάδας ήταν μια όαση μέσα στην μαυρίλα της Αθήνας καθώς αυτό το φώς στην ύπαιθρο καθώς ήταν θερινά εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν χειμερινά, μάζευε τον κόσμο που αναζητούσε λίγη χαρά. Ξεθύμανε,γέλαγε και έσπαγε αυτή την μονοτονία της φριχτής καταχνιάς που είχε πέσει με την κατοχή.

Μεγάλοι πρωταγωνιστές του βαριετέ ήταν ο Μίμης Φωτόπουλος, ο Φραγκίσκος Μανέλης, Κώστας Χατζηχρήστος, Μαρίκα Νέζερ, Δανάη Στρατηγοπούλου, Μάγια Μελάγια, Καίτη Ντιριντάουα κ.α.

Υπήρξε από τους πρωτοπόρους του ελληνικού βωβού κινηματογράφου: γύρισε το 1931 μια από τις πρώτες αξιόλογες ταινίες στα χρονικά του ελληνικού κινηματογράφου, την Δάφνις και Χλόη, που χαρακτηρίστηκε πρωτοποριακή για τις γυμνές σκηνές και την ποιητικότητά της.

Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Μπεάτα Ασημακοπούλου και έχουν ένα γιο, τον Βασίλη Λάσκο.

 

Ο Ορέστης Λάσκος έφυγε από τη ζωή στης 7 Σεπτεμβρίου του 1992 σε ηλικία 85 ετών.

 

Αναλυτικά η Φιλμογραφία:

Διακοπές στην Κύπρο μας (1971)
Η κρεβατομουρμούρα (1971) (και σενάριο)
Ομορφόπαιδα (1971)
Της ζήλιας τα καμώματα (1971)
Ο αετός των σκλαβωμένων (1970)
Ο απίθανος (1970) (και σενάριο)
Το παιδί της μαμάς (1970)
Δάφνις και Χλόη (1969)
Το στραβόξυλο (1969) (και σενάριο)
Ο μπούφος (1968)
Για ποιον χτυπά η κουδούνα (1968)
Ο τσαχπίνης (1968)
Ο γεροντοκόρος (1967)
Ο χαζομπαμπάς (1967)
Το κορίτσι της οργής (1967) (και σενάριο)
Ο μόδιστρος (1967) (και σενάριο)
Νυμφίος ανύμφευτος (1967)
Το πλοίο της χαράς (1967)
Φουσκοθαλασσιές (1966)
Να ζει κανείς ή να μη ζει (1966)
Μπετόβεν και Μπουζούκι (1965)
Ο ουρανοκατέβατος (1965)
Πράκτορες 005 εναντίον Χρυσοπόδαρου (1965)
Το πρόσωπο της ημέρας (1965)
Άλλος για το εκατομμύριο (1964) (και εμφάνιση ως ο ίδιος, με τη χαρακτηριστική ερώτηση - δίλημμα στον επίλογο του έργου)
Ο εαυτούλης μου (1964)
Ο εμίρης και ο κακομοίρης (1964)
Κόσμος και κοσμάκης (1964)
Μικροί και μεγάλοι εν δράσει (1963)
Τρίτη και 13 (1963) (και εμφάνιση ως άνδρας στους αγώνες -δεν αναφέρεται στους τίτλους)
Τύφλα να 'χει ο Μάρλον Μπράντο (1963)
Ζήλεια (1963)
Μην είδατε τον Παναή (1962)
Δέκα μέρες στο Παρίσι (1962)
Δυο μάνες στο σταυρό του πόνου (1962)
Ο γαμπρός μου ο δικηγόρος (1962)
Οι γυναίκες θέλουν ξύλο (1962)
Λαφίνα (1962)
Το έξυπνο πουλί (1961)
Φτωχαδάκια και λεφτάδες (1961) (και σενάριο -ακούγεται και η φωνή του ως αφηγητή)
Οι χαραμοφάηδες (1961)
Αντίο ζωή (1960)
Νύχτες στο Μιραμάρε (1960)
Να ζήσουν τα φτωχόπαιδα (1959)
Σαρακατσάνισσα (1959)
Η φτώχεια θέλει καλοπέραση (1958) (και σενάριο)
Γερακίνα (1958)
Μακριά απ' τον κόσμο (1958)
Η Άγνωστος (1956) (και σενάριο)
Γκόλφω (1955)
Η ωραία του Πέραν (1953)
Ραγισμένες καρδιές (1945)
Ο πρίγκηψ των αλητών (1932)
Δάφνις και Χλόη (1931) (και σενάριο)
Ο παλιάτσος της ζωής (1930) (μόνο σενάριο)
Μακριά απ' τον κόσμο (1930) (μόνο ως ηθοποιός)
Το λιμάνι των δακρύων (1929) (μόνο ως ηθοποιός)
Αστέρω (1929) (μόνο σενάριο)
Έρως και κύματα (1927) (μόνο ως ηθοποιός)

Από Νίκος Γκάτσιος

Πηγή φωτογραφίας από e-stage.gr


Εκτύπωση