Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΑΠΟ ΤΟ Α ΕΩΣ … (2)

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΑΠΟ ΤΟ Α ΕΩΣ … (2)
Lykourgos Chatzakos

Λυκούργος Χατζάκος,

πολιτικός επιστήμονας, δημοσιογράφος & συγγραφέας

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΑΠΟ ΤΟ Α ΕΩΣ …(2)

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΑΠΟ ΤΟ Α ΕΩΣ …

Μέρος 2ο

Rejep Tajip Erdogan: Η διαδρομή από τα βρώμικα σοκάκια της Πόλης στην εξουσία

Ποιος, όμως, είναι ο Erdogan και ποια η διαδρομή του μέχρι σήμερα; Για πολλούς είναι άγνωστη, αλλά, η απόκτηση της γνώσης αυτής, ερμηνεύει πολλά για τον

Ο Πρόεδρος Erdogan γεννήθηκε στην συνοικία Κασίμπασα μία από τις πλέον υποβαθμισμένες συνοικίες της Κωνσταντινούπολης την 26η Φεβρουαρίου 1954. Η οικογένειά του έχει τουρκική και λαζική προέλευση και ήταν εγκατεστημένη στην περιοχή της Ριζούντας, στην οποία επέστρεψαν όταν ο Ρετζέπ Ταϊγίπ Ερντογάν ήταν ακόμα μωρό. Η καταγωγή της οικογένειας είναι από την τουρκική φυλή των Bağatlιoğlu ή Bakatoğlu, τους οποίους εγκατέστησε στην περιοχή ο Σουλτάνος Μωάμεθ ο Πορθητής (Μεχμέτ Φάτιχ) μετά την κατάληψη της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας. Ίσως σε αυτό οφείλεται η φήμη ότι ο Ρετζεπ Ταγιπ Ερντογάν είναι  Ελληνικής καταγωγής, πλην όμως αυτό είναι απολύτως ανακριβές, αφού και η μητέρα του είναι Γεωργιανής καταγωγής.

Σε ηλικία 13 ετών επιστρέφουν στην Κωνσταντινούπολη και αρχίζει μαθήματα σε θρησκευτική σχολή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (Imam Hatip), ενώ παράλληλα δουλεύει στους δρόμους, προσπαθώντας να ενισχύσει τα οικονομικά της οικογένειάς του.

Ασχολείται με το ποδόσφαιρο και αγωνίζεται με την τοπική ομάδα της συνοικίας του.

Δεδομένης της ταξικής διακρίσεως «λευκών» και «μαύρων» Τούρκων, ο Erdogan εκφράζει την εκπλήρωση του μέσου Τούρκου πολίτη. Γεννημένος σε υποβαθμισμένη συνοικία της Κωνσταντινουπόλεως, έγινε ποδοσφαιριστής.

Φέρεται να σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στη σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών του Ακσαράι, η οποία σήμερα ανήκει στο Πανεπιστήμιο Μαρμαρά (ως Σχολή Οικονομικών και Διοικητικών Επιστημών), αυτό όμως αμφισβητείται από τους πολιτικούς αντιπάλους του.

Κατά την περίοδο σπουδών του έγινε μέλος της αντι-κομμουνιστικής Εθνικής Τουρκικής Φοιτητικής Ένωσης. Την περίοδο εκείνη εντάσσεται στο κόμμα Εθνικής Σωτηρίας ((Millî Selâmet Partisi)του Νετσμεττίν Ερμπακάν, ο οποίος καταγράφεται ως ο ιδρυτής του τουρκικού πολιτικού Ισλάμ και υπήρξε ο επικεφαλής του κυρίαρχου ισλαμικού κινήματος Milli Gorus (Εθνικοθρησκευτική Άποψη/Θέαση), από τους κόλπους του οποίου προέκυψε το Κόμμα Εθνικής Σωτηρίας.  Η σκέψη του Ερμπακάν βαθύτατα επηρεασμένη από τη σύγχρονη Μέση Ανατολή και κυρίως από τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, χαρακτηρίζεται από αντιδυτικισμό και θεωρίες συνωμοσίας.

Αυτός, μαζί με τους Ρετζίπ Φαζίλ Κιζακιουρέκ και Μεχμέτ Ζαχίντ Κοτκού, των οποίων η φιλοσοφία και πολιτική προσέγγιση είναι αντίστοιχη του Ερμπακάν -και στην περίπτωση του πρώτου υπάρχουν και επιρροές από την φασιστική ιδεολογία-, θα αποτελέσουν τους μέντορες και θα διαμορφώσουν την πολιτική αντίληψη και σκέψη του Ερντογάν.

Το 1980 το πραξικόπημα του στρατηγού Kenan Evren, βάζει τέρμα στην πολιτική αστάθεια η οποία επανεμφανίστηκε στην Τουρκική πολιτική πραγματικότητα (είχε προηγηθεί μία περίοδος κυβερνήσεων συνασπισμού υπό τον άμεσο έλεγχο του στρατού, μετά το πραξικόπημα του 1971).

Πρέπει να επισημάνουμε, ότι ο πλέον καθοριστικός παράγοντας για την κίνηση των στρατιωτικών υπήρξαν οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Είναι η περίοδος κατά την οποία οι Σοβιετική Ένωση έχει εισβάλει στο Αφγανιστάν και στο Ιράν οι μουλάδες έχουν ανατρέψει την φιλοδυτική Κυβέρνηση του Σάχη Ρεζά Παχλεβί και έχουν εγκαταστήσει το ακραία αντιδυτικό και αντιαμερικανικό καθεστώς της Ισλαμικής Επανάστασης.

Ευλόγως, η γεωστρατηγική και γεωπολιτική θέση της Τουρκίας αναβαθμίζεται στον μέγιστο βαθμό. Η έντονη δράση των αριστερών οργανώσεων και ιδιαιτέρως η αυξανόμενη πολιτική παρουσία των κομμουνιστών -η οποία συνεπάγεται κινδύνους επαύξησης της Σοβιετικής επιρροής-, στην Τουρκία προκαλεί τις αμερικανικές ευαισθησίες, οι οποίες αντικρίζουν τον εφιάλτη επανάληψης της Ιρανικής εξέλιξης.

Η επέμβαση του στρατού, επιφέρει καταλαγή στις Δυτικές ανησυχίες και ειδικά των Αμερικανών, αφού στον ισχυρό πυλώνα «Τουρκία» της ΒορειοΑτλαντικής Συμμαχίας, αποκαθίσταται η … «τάξη» και αποσοβείται ο κίνδυνος Σοβιετικής εμπλοκής.

Η κατάργηση ελευθεριών, η κατάλυση των Δημοκρατικών αρχών και η άνευ προηγουμένου καταπίεση του Κουρδικού στοιχείου -οι οποίοι αντιδρώντας, τότε οργανώνουν ουσιαστικά το εθνικό τους κίνημα- προκαλούν ελάχιστες αντιδράσεις στο εξωτερικό οι οποίες, όμως, εξουδετερώνονται και εξαφανίζονται μπροστά στην γεωπολιτική βαρύτητα την οποία αποκτά, πλέον, η Τουρκία και το πλεονέκτημα που δημιουργεί η θέση της -πλεονέκτημα το οποίο και σήμερα εξακολουθεί να αξιοποιεί επί τη βάσει των γενικότερων περιφερειακών και διεθνών εξελίξεων.

Σε αυτό το περιβάλλον, διαμορφώνεται η πολιτική θέση και η σκέψη του Erdogan και θα καθορίσει σε πολύ μεγάλο βαθμό την εξέλιξη της εν γένει στάσης του καθώς και την πολιτική του πράξη, τόσο στην διαδρομή του όσο και στον τρόπο άσκησης της εξουσίας.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ