ΚΟΙΝΗΣ ΑΠΟΔΟΧΗΣ Η ΣΤΑΣΗ ΔΕΝΔΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ

ΚΟΙΝΗΣ ΑΠΟΔΟΧΗΣ Η ΣΤΑΣΗ ΔΕΝΔΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ

Ο Νίκος Δένδιας, ενδεχομένως, θα μνημονεύεται πλέον ως ο μόνος Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών -και εν γένει αξιωματούχος-, ο οποίος εξέθεσε δημοσίως , στο πλαίσιο επίσημης επίσκεψης στην Άγκυρα -κατά την διάρκεια της συνήθους, κοινής συνέντευξης τύπου-, το περίγραμμα των Ελληνο-Τουρκικών διαφορών, αλλά και ως ο μόνος Υπουργός που η στάση του έτυχε κοινής αποδοχής από το σύνολο, σχεδόν, των πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα -οι αποστάσεις που έλαβε ΚΚΕ και διάφορα, άλλα, «σχήματα» αυτονόητες.

Ο Έλληνας ΥΠΕΞ, με παρρησία, αλλά και με διπλωματική ευγένεια, έδωσε απαντήσεις, όχι, μόνον στον Τούρκο ομόλογό του, αλλά και στον ίδιο τον Τούρκο Πρόεδρο, ο οποίος είχε θέσει -όχι ευγενώς-, κάποια από τα θέματα που συνθέτουν τις διαφορές Ελλάδος-Τουρκίας κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 2017.

Πράγματι, αυτή τη φορά τουλάχιστον, η Αθήνα ήταν καταλλήλως, προετοιμασμένη και δεν αιφνιδιάστηκε όταν ο επικεφαλής της Τουρκικής Διπλωματίας, στην συνέντευξη τύπου, έκανε σχετικές νύξεις. Ο κ. Δένδιας, δίχως να εμφανισθεί προκλητικός και αγενής, απήντησε θέτων τις Ελληνικές θέσεις προ οφθαλμών πάντων, τόσο στο εσωτερικό των δύο χωρών όσο και στο διεθνές ακροατήριο, στέλνοντας ταυτόχρονα το μήνυμα ότι: «η Ελλάδα, δεν θα αφήσει αναπάντητη καμία αιτίαση ή πρόκληση».

Επίσης, η στάση του κ. Δένδια και η άμεση, σθεναρή απάντηση στην πρόκληση που δέχθηκε από τον κ. Τσαβούσογλου, σηματοδοτεί την πρόθεση, αλλά και την αντοχή της Ελλάδας για την διεξαγωγή και επίλυση των όποιων διαφορών μέσω της διπλωματικής οδού, με διάλογο, ο οποίος είναι δυνατόν κατά περίσταση να είναι σκληρός και να απαιτεί αντοχή και αυτοσυγκράτηση, όμως η Ελληνική πλευρά αναγνωρίζει την μέθοδο αυτή (σ.σ. του διαλόγου), ως την βέλτιστη και μόνη συμφέρουσα και λειτουργική για τις δύο πλευρές επιλογή.

Αυτό συνιστά μία εξ ίσου σημαντική διακήρυξη -προς τους Εταίρους μας στην Ε.Ε. και τους Συμμάχους μας στην Β. Ατλαντική Συμμαχία-, ότι σε ενδεχόμενο «ναυάγιο» του επιχειρούμενου διαλόγου και των διερευνητικών συνομιλιών, οι οποίες διεξάγονται στην προοπτικής ενάρξεως των διμερών διαπραγματεύσεων, η Ελληνική πλευρά δεν είναι εκείνη η οποία θα οδηγήσει τα πράγματα σε τέτοιο σημείο.

Αυτό, αποκτά την δική του, ιδιαίτερη σημασία, υπό το πρίσμα των νέων δεδομένων που δημιουργούνται αφ’ ενός με την νέα Διοίκηση στην Ουάσιγκτων και την ενεργό παρουσία των ΗΠΑ στην περιοχή της Ν.Α. Μεσογείου και αφ’ ετέρου, εν όψει των προσεχών συναντήσεων και συνομιλιών για το Κυπριακό.

Σε κάθε περίπτωση (ανεξαρτήτως της κριτικής για το πλαίσιο και τις θέσεις που προβάλλει η Ελληνική πλευρά σήμερα), πρέπει να πιστωθεί στην κυβέρνηση η καλή προετοιμασία της επίσκεψης, κάτι που είχε λείψει…

Βεβαίως και δεν έληξε το ζήτημα. Βεβαίως και υπάρχει πολύς δρόμος να διανυθεί. Σε κάθε περίπτωση, όμως, δημιουργείται μία συνθήκη η οποία επιτρέπει αισιοδοξία και μόνον για το γεγονός ότι η ελληνική διοίκηση, σήμερα, έχει σχεδιασμό και σθένος να υπερασπισθεί και να προβάλλει τις πάγιες ελληνικές θέσεις.

Πλείονα συν τω χρόνω…


Εκτύπωση