“Η χούντα δεν τελείωσε το '73”

“Η χούντα δεν τελείωσε το '73”
Efi Gastali

Θανάσης Χειμωνάς,

Αρθρογράφος & συγγραφέας

“Η χούντα δεν τελείωσε το '73” ήταν μία από τις ιαχές που δονούσαν τις πλατείες το 2011, την εποχή που το κίνημα των “Αγανακτισμένων” ήταν στο φόρτε του. Ένα ιστορικό σύνθημα της Μεταπολίτευσης που επισήμαινε την ανάγκη να μην σταματούν ποτέ οι αγώνες για Δημοκρατία, διαστρεβλώθηκε και μεταλλάχθηκε σε μια λαϊκίστικη ατάκα ανθρώπων που θεωρούσαν πως ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν ένας δικτάτορας. Φυσικά, ούτε ο ΓΑΠ ούτε οι “σαμαροβενιζέλοι” ούτε ο Τσίπρας (αν και το ψιλοπροσπάθησε με κάτι “Ινστιτούτα της Φλωρεντίας”) δεν κατέλυσαν, δεν απείλησαν καν το δημοκρατικό πολίτευμα στη χώρα μας στους, ούτως ή άλλως , δύσκολους καιρούς των μνημονίων.

Σήμερα όμως; Πόση Δημοκρατία υπάρχει στην Ελλάδα του 2021; Σκεφτείτε μόνο την καθημερινότητά μας. Τις καθημερινές δεν έχουμε δικαίωμα να βγούμε από τα σπίτια μιας μετά τις εννιά, τα σαββατοκύριακα μετά τις εξι. Ακόμα και όταν δειλά δειλά ξεμυτίζουμε όμως, είμαστε υποχρεωμένοι να ενημερώνουμε το κράτος. Παράλληλα, η κυβέρνηση έχει απαγορεύσει όλους τους τρόπους διασκέδασης. Ταβέρνες, μπαρ, σινεμά, θέατρα, γήπεδα κομμένα. Η μόνη αθλητική δραστηριότητα που επιτρέπεται δε είναι να τρέχεις γύρω γύρω το πάρκο της περιοχής σου σαν τον παλαβό. Δεν έχεις δικαίωμα να επισκεφθείς τους συγγενείς σου, τους φίλους σου, την γκόμενά σου.

Ξέρω, κάποιοι θα πουν “Μα υπάρχει πανδημία. Εκατομμύρια πεθαίνουν. Να σε πάω μια βόλτα στις ΜΕΘ;” Ίσως. Ακόμα κι έτσι όμως, η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που έχει μπει στον έκτο μήνα λοκ-ντάουν και μία από τις ελάχιστες που πρέπει να στείλεις sms για να βγεις έξω. Τόσο πρόβλημα έχουμε εδώ με τον κόβιντ πχια;

Αλλά εντάξει, ας αποδεχτούμε για την οικονομία του κειμένου πως υπάρχει κάποιο είδος έκτακτης ανάγκης. Μήπως τα πράγματα ήταν καλύτερα πριν ξεσπάσει αυτή η καταραμένη πανούκλα του 21ου αιώνα; Θυμάστε τότε που συνέλαβαν ολόκληρες οικογένειες και τις έσυραν στα αστυνομικά τμήματα επειδή είχαν το θράσος να πάνε να παρακολουθήσουν την κομμουνιστική ταινία “Τζόκερ”; Θυμάστε το ντου, τον άγριο ξυλοδαρμό και την διαπόμπευση της οικογένειας Ινδαρέ μόνο και μόνο επειδή έμενε μεσοτοιχία με μια κατάληψη; Δεν είναι ο κορωνοϊός η αιτία. Είναι η ευκαιρία. Στην αρχή της εβδομάδας που πέρασε, ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης έκλεισε ετσιθελικά την Εθνική Οδό. Μετά βγήκε στα κανάλια και ομολόγησε πως το έκανε γιατί έτσι αποφάσισε. Μόνος του και χωρίς να ρωτήσει κανέναν. Κάποιοι το προσωποποίησαν. Κακώς. Το θέμα δεν είναι ο, πάλαι ποτέ, σύντροφος Μιχάλης. Αυτή είναι η νοοτροπία της κυβέρνησης. Έτσι λειτουργούν τέτοιου τύπου καθεστώτα: Οι αξιωματούχοι αποφασίζουν και τέζα ο καμπούρης. Άλλωστε, το παράδειγμα του πρωθυπουργού/ βυζαντινού αυτοκράτορα Κυριάκου Μητσοτάκη που κλείδωσε την πλέμπα σπίτι από τις έξι και μετά πάρταρε στην Ικαρία είναι νωπό. Αποφασίζουμε και διατάζουμε.

Αυτή τη στιγμή σίγουρα δεν έχουμε δικτατορία παλαιάς κοπής (που θα έλεγε και ένας πρώην υπουργός των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ). Αλλιώς δεν θα μπορούσα να σας τα γράφω όλα αυτά εδώ. Ωστόσο, οι δικτατορίες σήμερα δεν γίνονται πια με τανκς. Ο Ερντογάν, ο Πούτιν ψηφίστηκαν μαζικά και παραμένουν εξαιρετικά δημοφιλείς στις χώρες τους. Ο Κυριάκος έχει δρόμο ακόμα για να τους φτάσει. Προσπαθεί φιλότιμα όμως.


Εκτύπωση