Περάσαμε μια όμορφη νύχτα στο «Γυάλινο» με Βιτάλη και Μπάση

Περάσαμε μια όμορφη νύχτα στο «Γυάλινο» με Βιτάλη και Μπάση

Σαν συνάντηση γνωριμίας κυλούν τα πρώτα λεπτά, όχι τόσο για την ερμηνευτική ποιότητα των καλλιτεχνών –η οποία είναι γνωστή– όσο για μια αναγνώριση ρεπερτορίου, που εκτείνεται σε όλη την γκάμα του λεγόμενου «έντεχνου» – του τραγουδιού που αξίζει να υπάρχει και να τραγουδιέται, θα έλεγα με μεγαλύτερη σαφήνεια εγώ.

Από την αρχή θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πόσο καλή τραγουδίστρια είναι η Νάνα Μπινοπούλου, την οποία –από τότε που την πρωτακούσαμε δίπλα στον Νίκο Ξυδάκη, χαιρόμαστε κάθε φορά που τη συναντάμε. Έχει μια εξαιρετική πρόσληψη της ουσίας κάθε τραγουδιού, την οποία εκφράζει με ιδιαίτερη ερμηνευτική ευαισθησία. Ίσως κάποια ντουέτα με τον Δημήτρη Μπάση ήταν μια καλή ιδέα σε αυτό το πρόγραμμα.

Ο Μπάσης απλώς επιβεβαιώνει ότι είναι ένας από τους πληρέστερους και καλύτερους σύγχρονους τραγουδιστές, πράγμα που αποτελεί κοινή συνείδηση εδώ και δύο δεκαετίες. Ευρεία ερμηνευτική γκάμα, λαϊκή και μη, που συνδυάζει τα καλύτερα στοιχεία από κάθε «σχολή» του τραγουδιού μας και σαφώς φωνάρα. Σου κόβει την ανάσα όταν τραγουδάει φέρ’ ειπείν «Άνθρωποι μονάχοι», αλλά ξέρει να σε οδηγεί και σε ένα πραγματικό γλέντι των αισθήσεων όταν, στο καπάκι, λέει τα «Σμυρναίικα τραγούδια». Συν όλα τα δικά του, που αποτελούν ένα ευμέγεθες σύνολο στην τρέχουσα τραγουδιστική μας ροή, της νύχτας, του ραδιοφώνου κ.λπ.

Author’s Posts